Babo Cartel de Santa

Die grijns is niet zomaar voor de show - het is een waarschuwing. Babo Cartel de Santa stapt in beeld alsof hij het hele klote-internet bezit, en eerlijk? Na 96 video’s doorgebladerd te hebben, geloof je het zelf ook. Geen opwarming, geen beleefd kuchje; hij duikt er meteen in, wat hem ook op de kast jaagt. Of het nou gaat om de slechte keuzes van een of andere random gast of de straatwijsheid die je midden in het scrollen laat pauzeren. En die stem? Het auditieve equivalent van een middelvinger verpakt in fluweel, glad genoeg om je te ontwapenen, maar scherp genoeg om een litteken achter te laten.

Wat echt gestoord is, is hoe hij chaos laat voelen als een plek op de eerste rij. Het ene moment roast hij iemands levenskeuzes, het volgende breekt hij af waarom de wereld zo slap is geworden als een overrijpe vrucht. Zijn foto’s - alle 133 - zijn snapshots van een gast die half filosoof, half dreiging is. Het soort type waar Socrates van zou willen dat hij een microfoon pakte om een battle rap te doen. En begin niet eens over de likes; 114K mensen hebben die knop niet per ongeluk ingedrukt. Ze zijn verslaafd aan hoe hij tirades omtovert tot kunst, aan hoe elke video voelt als een stroomdraad waar je niet aan zou moeten zitten, maar waar je je vingers niet van af kunt houden. Als je zat bent van creators die het veilig spelen, is Babo het soort roekeloze genie dat of je nieuwe obsessie wordt, of de reden dat je je smaak in entertainment gaat bevragen. Hoe dan ook, je loopt niet onveranderd weg.