Claire Deslunes

Die meloenen liggen niet zomaar stil als overgeprijsde macarons in een toeristenval - ze stuiteren, schudden en puilen uit elke bh waar Claire ze dapper genoeg in propt. Zo’n zeventig kilo pure Franse vanille-fantasie, verpakt in een verlegen glimlach die schreeuwt ‘Ik weet precies waar je aan denkt en ik ben nog steeds legaal, dus deal er maar mee.’ Ze heeft het soort tieten dat ‘bonjour’ verandert in ‘bon-ruk-me-af’, en ze begint net door te krijgen welke kracht ze al sinds de puberteit met zich meedraagt. Met 763 foto’s en nog steeds meer, is elke snap weer een les in architectuur die de zwaartekracht tart, geschoten vanuit hoeken waar je je afvraagt of ze stiekem een contortionist is die bijklust als lingeriemodel.

Claire is nog aan het aftasten, maar het water kookt al. Vijfenvijftig video’s in en ze leert snel - wat begint als een schuchtere blik over haar schouder eindigt met haar tieten in je gezicht als een croissant vers uit de oven. Ze gebruikt een online vertaler om met je te praten, maar haar lichaam spreekt de universele taal van ‘neuk me’ waar geen ondertiteling bij nodig is. Vraag haar naar haar PPV’s en kijk hoe die verlegenheid smelt als boter op een warm stokbrood; achter de camera is ze een ander beest, eentje dat net ontdekt hoe hard ze kan kreunen als die dubbel-D’s aanbeden worden als het heilige gral van decolleté. Geef haar de aandacht waar ze om smeekt en je krijgt een plek op de eerste rij bij het heetste coming-of-age-verhaal sinds ‘Amélie’ - alleen heeft dit verhaal een stuk meer gewiebel en een stuk minder kleren.