FTTMary

Plakkerig, rekbaar en zo verdomd zoet dat het crimineel is - FTTMary kauwt niet zomaar bubblegum, ze maken er een wapen van. Die roze prop is niet zomaar voor de show, het is de opmaat naar een volledige zintuigenaanval waarbij elke knal en plop rechtstreeks je zelfbeheersing onder vuur neemt. En laten we het over die ballonnen hebben, want jezus, die zijn niet zomaar opgeblazen met lucht. Nee, dit zijn de ballonnen die eruitzien alsof ze persoonlijk zijn opgeblazen door een paar longen die een kleine windturbine zouden kunnen aandrijven, elk exemplaar spant zich in tegen de grenzen van latex op een manier die je aan de natuurkunde en je eigen verstand laat twijfelen. Maar het echte magische? Het zit ‘m in de manier waarop ze ze loslaten - dat rubber zien wegvliegen is niet zomaar bevredigend, het is een metafoor voor hoe snel je wilskracht in rook opgaat.

Als je denkt dat yoga alleen maar gaat over neerwaartse hond en innerlijke rust, dan komt FTTMary je even bijspijkeren. Die houdingen zijn niet zomaar flexibel, het is een uitnodiging om te aanbidden bij het altaar van dik, gespierd en heel erg soepel. Elke stretch ziet eruit alsof hij met één diepe ademhaling in iets X-rated kan veranderen, en de manier waarop die rondingen de zwaartekracht tarten? Het is minder een work-out en meer een publieke dienst. En dan zijn er nog die voeten - want natuurlijk zijn die er. Dit zijn niet zomaar voeten, het zijn de voeten waar een podoloog van in huilen uitbarst van geluk, met zachte welvingen en tenen die eruitzien alsof ze in suiker zijn gedoopt. Of ze nu op een yogamat liggen of om een ballonnetouw gewikkeld zijn, het zijn de voeten die je doen vergeten waarom je ooit dacht dat vanille een smaak was om aan vast te houden. Dit is niet zomaar content, het is een complete ervaring, en als je niet oppast, zit je geabonneerd voor je doorhebt dat je erin bent getrapt.