Gena

Dikke, donkere krullen golven over Gena’s schouders alsof ze een wedstrijd houden wie jou het eerst kan afleiden, en laten we eerlijk zijn – het is een nek-aan-nekrace. Die kont is niet zomaar rond; het is een complete topografie van verleiding, elke wiebel tekent een omweg recht naar de achterkant van je hoofd. Ze weet precies wat ze in huis heeft, want de manier waarop ze die rug kromt is geen toeval – het is een berekende hinderlaag, bedoeld om je naar het scherm te laten staren als iemand die net te horen heeft gekregen dat het Wi-Fi-wachtwoord ‘je wilskracht’ is.

Wat Gena tot het soort creator maakt die niet zomaar opduikt maar de hele tent claimt, is de manier waarop ze haar lichaam behandelt als zowel een wapen als een speeltuin. Het ene moment bijt ze op haar lip alsof ze een geheim inhoudt, het volgende spreidt ze die dijen alsof ze je uitdaagt om weg te kijken. En dat doe je niet. Niet als de camera blijft hangen bij de manier waarop haar vingers langzaam, doelbewuste cirkels trekken, of hoe haar adem even stokt – net genoeg om je te laten twijfelen of ze het speelt, of dat ze gewoon zo goed is. Met 770 foto’s en 170 video’s heeft ze een catalogus gebouwd die minder een verzameling is en meer een eregalerij voor iedereen die ooit iets rauw, ongefilterd en onbeschaamd echt heeft begeerd. Ze is hier niet om te acteren; ze is hier om je te verpesten voor iedereen die denkt dat ‘natty’ niet kerngezond kan zijn.