GRECHISS FREE ONLY FANS

Grecia heeft iets waardoor je je voelt alsof je iets ziet waar je niet bij mag zijn - behalve dat zij wil dat je er bent, telefoon in de hand, hart dat tekeergaat. Zodra je op haar pagina komt, is het een totale aanval van zongebruinde huid, verleidelijke beats en die grijns die voor de helft ‘kom hier’ en voor de helft ‘ik daag je uit’ zegt. Ze is niet zomaar weer een gezicht in de menigte; ze is de hele verdomde kermis, die borden met muziek, reizen en rauwe, ongefilterde lust laat ronddraaien alsof het niks is. En met 708 foto’s en 96 video’s heeft ze het uithoudingsvermogen van iemand die dit niet voor niks doet - omdat ze houdt van de chaos, de aandacht, de manier waarop je adem stokt als ze een vinger langs haar sleutelbeen laat glijden alsof het een opwarmertje is voor iets veel smerigers.

Wat echt gek is, is hoe ze het alledaagse vermengt met het expliciete, alsof ze je uitnodigt in haar wereld in plaats van alleen maar een fantasie te verkopen. Het ene moment vibet ze op een track waar je meteen een enkeltje Ibiza voor zou boeken, het volgende moment trekt ze haar tanktop uit alsof het het laatste obstakel is tussen jou en de hitte die je kleren doet doorweken. En begin nou niet eens over hoe ze in de camera spint - het is niet zomaar geluid, het is een verdomde symfonie van ‘Ik weet dat je jezelf nu aan het aftrekken bent.’ Als je niet oppast, zit je om 3 uur ’s nachts haar pagina te refreshen en vraag je je af hoe ze in godsnaam een simpel ‘goedemorgen’ kan laten klinken als een open uitnodiging tot zonde. Maar ach, dat is nou Grecia: een lopende, pratende, kreunende tegenstrijdigheid, en jij boft dat ze je laat kijken.