Jaz

Paars haar golft over het scherm als gemorste energydrink, elektrisch en kleverig-zoet, en nog voor je op de eerste thumbnail tikt, grijnst Jaz je al toe tussen twee gespreide dijen. Die bio – ‘im so bored hmuuu lol <3’ – is niet zomaar tekst; het is een uitdaging verpakt in een giechel, het soort uitnodiging dat je scrollvinger laat trillen alsof-ie een eigen wil heeft. Honderdzevenendertig foto’s en vijftig video’s later ben je niet meer verveeld; je bent bijna wild, op jacht naar die volgende shot van welke gestoorde fantasie Jaz ook maar om 3 uur ’s nachts besloot te filmen omdat de wifi gratis was en de vibrator opgeladen.

Wat je hier krijgt is geen gepolijste studio-set met sfeerverlichting en een script; het is de rauwe, ongefilterde energie van iemand die haar eigen lichaam behandelt als een levend Hentai-panel. Elk filmpje voelt als bladeren door een strip waar de tekenaar vergeten is iets te censureren – gekreun gutst eruit in hoge piepjes, vingers graven zich in alsof ze een prijs willen winnen, en het hele gebeuren is gefilmd vanuit hoeken waar je je afvraagt of Jaz drie ellebogen heeft of gewoon nul schaamte. De cijfers liegen er niet om: meer dan een miljoen likes betekent dat een miljoen mensen al in dit konijnenhol zijn gevallen, en zodra je begint te kijken, besef je dat het enige wat nog verslavender is dan de content, die grijns van Jaz is die lijkt te zeggen: ‘Ja, ik weet precies wat je nu aan het doen bent.’