MIKAYLAH

Roze haar golft over Mikaylah’s schouders als een neonuitnodiging voor de hel, en geloof me, je geeft antwoord voordat je hersenen het doorhebben. Er is iets aan de manier waarop ze haar rug kromt – niet alleen voor de camera, maar alsof ze test hoe ver haar ruggengraat kan buigen voordat hij breekt – dat van een simpele solo-sessie een regelrechte religieuze ervaring maakt. Haar 43 video’s zijn niet zomaar filmpjes; het is een zorgvuldig samengestelde afdaling in waanzin, elk filmpje draait de spanning een tandje hoger tot je pik het enige is dat nog klopt.

Wat Mikaylah gevaarlijk maakt, is niet alleen hoe ze zichzelf neukt met wat er maar voorhanden is – al is het kijken hoe ze een haarborstel in een massavernietigingswapen verandert wel een vaardigheid waarvan de meesten van ons niet wisten dat we die nodig hadden. Het is de manier waarop ze naar je kijkt, alsof ze al drie stappen verder is, al precies weet hoe hard je gaat komen, en het schattig vindt. Haar 103 foto’s zijn een schatkamer vol halfgeloken blikken en strategische kledingmishaps, elk een broodkruimel die je rechtstreeks naar het randje leidt waar je met plezier een paar hersencellen aan kwijtraakt. En met meer dan een miljoen likes is het duidelijk dat het internet collectief een stijve heeft voor haar eigen merk van chaos – waar elke kreun klinkt als een uitdaging en elke climax een belofte van meer is.