Tess

Die muts verbergt niet zomaar een warrige kop - het is het laatste restje onschuld dat Tess overhad voordat ze besloot het internet op z’n kop te neuken. Vierduizendvierhonderd snapshots en tweehonderdvijfendertig clips later, is ze nog steeds het soort trans babe dat je elke vanilla fantasie die je ooit had doet betwijfelen. Ze stapt het beeld in alsof ze de pixels bezit, trekt laagjes stof en sociale normen in één vloeiende beweging uit, haar zij/haar voornaamwoorden op elk shot gestempeld als een brandmerk. Je kijkt niet zomaar naar haar, je wordt gerekruteerd voor de sekte van Tess, waar elk gekreun een lidmaatschapskaart is en elke Ahegao face het inwijdingsritueel.

Wat haar onderscheidt is niet alleen de pure hoeveelheid - al is vierduizend foto’s wel een oeuvre waar de meeste creators alleen van dromen - maar de manier waarop ze schattigheid als wapen inzet. Het ene moment staat ze te pruilen als een verloren anime-meisje, het volgende heeft ze een vuist in haar kut alsof ze naar verborgen schatten graaft. De overgang is zo schokkend dat het bijna gewelddadig is, een klap in je gezicht met een fluwelen handschoen. En die likes? Drieënnegentigduizend en wat? Dat is niet zomaar goedkeuring, dat is een volledige bezetting van je spank bank. Tess neemt niet zomaar ruimte in je hoofd in, ze vestigt er een permanente residentie, compleet met een neonbord dat ‘Neuk Me’ flitst in elke taal die je browser ondersteunt.