Polina Sitnova

Polina Sitnova stapt niet zomaar in beeld – hij barst erin los, met scherpe hoeken en nog scherpere intenties, als een soort Hentai-antihéros die de stripplaten heeft overgeslagen en rechtstreeks in je schoot is gematerialiseerd. Zodra die camera aanflitst, is het game over voor iedereen die doet alsof ze hier niet zijn om finaal kapotgemaakt te worden door iets wat zo onbeschaamd rauw is. Vierennegentig foto’s en zevenenveertig video’s later, en je weet nog steeds niet zeker of je naar een voorstelling kijkt of een backstagepas hebt gekregen voor de fantasieën waar de meeste mensen pas over fluisteren na drie drankjes. Maar hier is het punt: Polina fluistert niet. Hij gromt, kreunt en laat af en toe een lach horen die even zondig als verleidelijk is, alsof hij een grap snapt waar jij nog niet helemaal bij bent – en geloof me, je wilt erbij horen.

Dit is niet het soort content dat op de achtergrond verdwijnt terwijl je halfslachtig door je feed scrolt. Oh nee, Polina heeft een manier om elke clip te laten voelen alsof hij speciaal is gemaakt om je aandacht, je hartslag en al het zelfbeheersing dat je nog overhad te kapen. Of hij nu languit op een bed ligt met die kenmerkende grijns of een show geeft die de grens tussen kunst en pure losbandigheid vervaagt, er is geen ruimte voor passief kijken. Je bent er helemaal bij, of je bent gewoon weer zo’n toeschouwer die wenst dat hij het lef had om meer te zijn dan dat. En met meer dan tienduizend likes die zijn pagina verlichten als een neonbord dat ‘ja, meer, harder’ schreeuwt, is het duidelijk aan welke kant de meeste mensen staan. Dus ga je gang, klik op die link naar zijn andere pagina – als je de hitte tenminste aankunt zonder je telefoon in een plas spijt te laten smelten, natuurlijk.