Scott Holliday

Scott Holliday heeft *die* blik - het soort waardoor je twee keer kijkt alsof je net een eenhoorn hebt gespot die lijntjes coke van de kont van een stripper snuift. Warrig haar, een grijns die schreeuwt ‘ik weet precies hoe smerig jouw gedachten nu zijn’, en een lichaamstaal die voor de helft ‘kom hier’ is en voor de andere helft ‘rot op, ik ben bezig’. Deze gast duikt niet zomaar een beetje de wilde kant op; hij duikt er met een bommetje in, plonst met een buiklanding op het bed van verdorvenheid en heeft nul spijt. En laten we eerlijk zijn, als je 458 video’s op je naam hebt staan, ben je niet hier om te spelen - je bent hier om te veroveren, één gestoorde fantasie per keer.

Wat is het verhaal met Scott? Simpel: hij is het soort creator dat het alledaagse verandert in een volwaardig spektakel. Het ene moment scrol je nog rustig verder, het volgende moment zit je in een vortex van zijn makelij, waar elke clip een nieuwe smaak van chaos is. Zijn labels zijn niet zomaar categorieën; het zijn uitnodigingen om je verstand op de best mogelijke manier te verliezen. En met 837 foto’s als back-up is het duidelijk dat dit geen snel rijk-worden-actie is - het is een volwaardig imperium van ‘wat de hel heb ik net bekeken?’-momenten. Geef een fooi op de post die je wilt, en hij glijdt je DM’s binnen als een schimmige figuur die smokkelwaar bezorgt. Geen flauwekul, geen opvulling, gewoon de goeie shit - heet, rauw en met een bijsmaakje van ‘holy shit, is dat net echt gebeurd?’