Teresa Mycelia

Die dijen zijn bestoven met aarde van een recente zoektocht, maar de echte schat zijn niet de cantharellen die tussen het mos uit piepen - het is de manier waarop Teresa’s blote kont wiegt als ze hurkt, de camera precies goed gericht om elke glinstering van zweet en sporen te vangen. Je bent hier niet voor een natuurdocu, trouwens; je bent hier omdat shroomy.baby niet alleen paddenstoelen kweekt, ze cultiveert een sfeer waarin labjassen sneller op de grond belanden dan een besmette agarplaat. Mycologie ontmoet gekreun, en plots voelt taxonomie minder als wetenschap en meer als een langzame, plakkerige tease waarbij elk petrischaaltje een rekwisiet kan zijn en elke sporenspuit een speeltje.

Tussen de vlogs van haar wandelingen door mistige bossen, volledig naakt en zonder excuses, en de soloclips waarin ze haar kut behandelt als een zeldzaam specimen - strelend, spreidend, je elke trilling laat bestuderen alsof het een nieuwe soort is - verandert Teresa amateurmycologie in een contactsport. De DM’s zijn niet alleen voor paddenstoelengeklets; het is waar ze naaktfoto’s ruilt voor nichekennis, vragen beantwoordt over lamellen en groeicycli terwijl haar fans reageren op de manier waarop haar vingers tussen haar benen glijden alsof ze een substraat inoculeert. En ja, die PCR-machine waar ze voor spaart? Die gaat meer sequensen dan alleen DNA - het gaat de connectie versterken waarbij je niet alleen haar wetenschap steunt, maar onderdeel wordt van het experiment.